ENDFEST

Misty Forest Techno & Arctic Boogie Discotronics since 2003

Literatuur

Nieuwjaarspreek SynthPater Zonderland

Beste Synthesizergenoten,

Gisteravond waren – traditiegetrouw – een stel dakloze synthesizers en drumcomputers te gast in ons klooster in Zenderen. We nuttigden samen de maaltijd en bespraken bij kaarslicht en abdijbier de gebeurtenissen van het afgelopen jaar. Een bij het grof vuil gezette Casio CZ-101 zat naast me.

Hij vertelde me hoe hij midden jaren tachtig werd gekocht door een rijke Kalief uit Syrië. De kalief had vier dochters die het aan niets ontbrak. In het paleis werkten maar liefst veertien kinderjuffrouwen, er waren zestien kamers met speelgoed en iedere dochter had haar eigen Atari spelcomputer.

De Kalief voorzag zijn dochters van een ongekend progressieve opvoeding. Iedere zaterdagmiddag werden in het paleis speciaal uit het Westen geïmporteerde speelfilms gedraaid en op zondagochtend werden er door de muziekleraar aan het hof concerten georganiseerd.

Zo kon het gebeuren dat de kinderen van de Kalief op een zonnige zondagochtend in de zomer van 1984 getuige waren van een concert van disco cultheld en synthesizertovenaar Giorgio Moroder. Vergezeld van een Moog Model 15, Roland CR-78 ritmebox en zangeres Donna Summer betoverde Giorgio Moroder de dochters van de kalief met zijn hypnotiserende klanken.

De oudste dochter, Adira, wilde met alle geweld ook dit soort muziek maken en vroeg haar vader om een synthesizer. Een week later werd op haar kamer een glimmende Casio CZ-101 bezorgt. Zoals dat gaat met prinsessen met zestien kamers speelgoed, was Adira na een week op haar nieuwe aanwinst uitgekeken. Ze had op zaterdag Nina Hagen en Herman Brood zien schitteren in de film Cha Cha. Een dag later wilde ze met een wit bepoederd gezicht elektrische gitaar spelen. De Casio CZ-101 werd in een hoek gesmeten in een van de zestien speelgoedkamers, waar hij zo’n 30 jaar bleef liggen.

Toen afgelopen jaar een stel vijandige barbaren het paleis van de kalief bestormden – dat inmiddels in handen was van een achterkleinzoon – werd de Casio CZ-101, samen met een vrachtwagen vol beelden en juwelen, naar de Turkse grens gesmokkeld.

Via een ingewikkelde route vol gevaren, hobbels en grensbewakingen, belandde de Casio CZ-101 uiteindelijk in een kringloopwinkel in Goor. Daar werd hij gekocht door een jongeman, die de Casio oppoetste en van nieuwe knoppen voorzag. De jongeman en zijn Casio waren een zomer lang onafscheidelijke vrienden, maar een haperende voeding en vijf nieuwe synthesizers, maakten aan deze kortstondige liefde tussen de Casio en zijn nieuwe baasje een rap einde.

Via een neefje van de jongeman belandde de Casio in een openbare vuilnisbak in armetierige staat op de Oude markt in Enschede. Een synthesizerdokter uit de Korte Haaksbergerstraat redde tijdens zijn avondwandeling de Casio van een vroegtijdig einde in een van de Twentse vuilverbrandingsovens.

Gisteravond vertelde Casio me hoe hij zag dat in ons land van onbegrensde mogelijkheden, zijn adoptieouder uit Goor qua karakter veel weg had van de meisjes van de rijke Kalief uit Syrië.

In de kamer vol synthesizers waar hij verbleef werd maar weinig muziek gemaakt. Het beeldscherm van zijn telefoon kreeg meer aandacht dan de Jupiter 8 en MS-20 bij elkaar. Handleidingen lagen onaangeroerd in een hoekje begraven onder een dikke laag stof. Op Youtube zocht zijn adoptievader vooral naar filmpjes van synthesizers die niet in de studio stonden. Vaak werden deze apparaten twee of drie weken later binnen gebracht en met alle egards ontvangen. De synthesizers in de studio beefden bij iedere nieuwe aanwinst. Wie zou er nu weer hardhandig de deur worden uitgeschoven en worden verkocht via Marktplaats.nl?

In een tijd waarin onze geest wordt overwoekerd met keuzes, prikkels en synthesizers die met brullende oscillatoren en slimme marketingtechnieken onze aandacht opeisen, zijn velen van ons steeds minder in staat zich te focussen en zaken uit te diepen. Wat ontstaat is een synthesizerlandschap van onbegrensde mogelijkheden, waar de vlugge snelweg veelvuldig wordt gekozen, maar de echt spannende paden overwoekerd raken met onkruid. Bij gebrek aan voetgangers die hun ontdekkingstochten graag echt grondig aanpakken. We beleven momenteel een ware renaissance van de synthesizer, maar echt ruimte om hier van te genieten gunnen velen van ons zich niet. We zijn te druk met het nieuwe apparaat na het nieuwe apparaat, de nieuwe prikkel na de nieuwe prikkel. Waar een goede synthesizer, net als wijn, vele jaren nodig heeft om te rijpen, zijn velen van ons na weken al toe aan een nieuwe druif, een nieuwe oogst, een nieuwe klank. Wij zijn aan zet, alleen wij, om deze spiraal te doorbreken en een nieuwe weg naar een hogere vorm van synthese in te zetten.

Voor het komend jaar wens ik u, voor wie zich herkent in het verhaal van Casio, een jaar toe waarin u zich met een frisse blik verhoudt tot de studio om u heen. Tel uw zegeningen, wees nieuwsgierig, laat u verrassen, verdiep u in het land van de onbegrensde klanksynthese waarmee u zich heeft omringt en … geniet!

Met warme groet, vol abdijbier met een lekker wit kraagje,

Pater Zonderland

Pater Zonderland

Leave a Reply