ENDFEST

Misty Forest Techno & Arctic Boogie Discotronics since 2003

1995:
Voorbij het Assinkbos, daar moest je zijn. Geen strakke kaders. Geen rechte lijnen. Vrijheid. Ongeneerd uit je plaat gaan. Palladium, ’t Wapen, Johan oet Nee, 3 Steps Ahead, Mantis, Javar, PCP. Korte dagen, lange nachten. Ohne Ende.

2005:
Een eigen festival. Arctic Boogie doet mee (uiteraard). Buro Klimaks d’r bie. Toch maar wat hardcore op het eind. Dat vinden de mensen mooi. Goed voor de kaartverkoop. Ken je die grap van DJ Dano die als afsluiter op de eerste editie van HAND stond? Precies…

2015:
10 jaar HAND. 10 stempels. 10 optredens. Minder platen. Meer synthesizers.

2017:
12 jaar HAND. 12 stempels. 01 juli. Zaterdag aanstaande. 15.15 uur. 1995 – 2017 in 45 minuten. 01 drumcomputer. 50 arctische edits. Een hoop te vertellen. Knappn. Nog 1 keer. Six days on the run, lookin’ for a place to have some fun…

Bis Samstag!

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Op 8 februari 2005 voltooide ik mijn studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de West Coast Sound of Holland. Het verhaal kreeg als titel: “The Hague Rocks the Planet: The West Coast Sound of Holland. Hoe een aanvankelijk lokaal gesitueerde muziekbeweging uit Den Haag het vanaf het midden van de jaren ’90 explosief groeiende Internet benutte om te evolueren in een digitale dynamische leefgemeenschap met een internationaal karakter.

Vol overtuiging gooide ik een karrevracht energie en inzichten van anderhalf jaar academisch en vier jaar HBO-onderwijs in de strijd, om een verhaal te schrijven over een onderwerp dat me zo nauw aan het hart lag, dat het schrijven van deze meesterproef eerder een feest dan een last zou zijn. Dat was het idee .. en zo pakte het ook uit.

Met een cassetterecorder op tafel sprak ik o.a. met Guy Taveres over de Blauwe Aanslag en de begindagen van Bunker, met I-F over Haagse piraten(stations) en met Serge mijmerde ik onder het genot van een gevulde koek over de kansen voor Clone voor het digitaal distribueren van elektronische muziek.

Na ruim zes maanden zat ik bij de examencommissie en liep met een 8 als eindcijfer de deur uit.

De afgelopen jaren zocht ik tevergeefs naar een kopie van mijn scriptie. De gekopieerde exemplaren waren uitgedeeld of bij verhuizingen verdwenen, de website van de DSE (Digitale Stad Eindhoven) waarop ik een kopie had bewaard was opgedoekt, de computer waarop ik mijn verhaal uittikte was inmiddels ter ziele gegaan en de USB waarop een back up stond was in geen velden of wegen te bekennen.

Tot mijn stomme verbazing vond ik afgelopen weekend in de digitale krochten van een oude harde schijf alsnog een pdf van het originele verhaal.

Voor wie belangstelling heeft, staat er hieronder een digitaal kopietje klaar:
Scriptie West Coast Sound of Holland

Veel leesplezier.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Op 8 februari 2005 voltooide ik mijn studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de West Coast Sound of Holland. Het verhaal kreeg als titel: “The Hague Rocks the Planet: The West Coast Sound of Holland. Hoe een aanvankelijk lokaal gesitueerde muziekbeweging uit Den Haag het vanaf het midden van de jaren ’90 explosief groeiende Internet benutte om te evolueren in een digitale dynamische leefgemeenschap met een internationaal karakter.

Vol overtuiging gooide ik een karrevracht energie en inzichten van anderhalf jaar academisch en vier jaar HBO-onderwijs in de strijd, om een verhaal te schrijven over een onderwerp dat me zo nauw aan het hart lag, dat het schrijven van deze meesterproef eerder een feest dan een last zou zijn. Dat was het idee .. en zo pakte het ook uit.

Met een cassetterecorder op tafel sprak ik o.a. met Guy Taveres over de Blauwe Aanslag en de begindagen van Bunker, met I-F over Haagse piraten(stations) en met Serge mijmerde ik onder het genot van een gevulde koek over de kansen voor Clone voor het digitaal distribueren van elektronische muziek.

Na ruim zes maanden zat ik bij de examencommissie en liep met een 8 als eindcijfer de deur uit.

De afgelopen jaren zocht ik tevergeefs naar een kopie van mijn scriptie. De gekopieerde exemplaren waren uitgedeeld of bij verhuizingen verdwenen, de website van de DSE (Digitale Stad Eindhoven) waarop ik een kopie had bewaard was opgedoekt, de computer waarop ik mijn verhaal uittikte was inmiddels ter ziele gegaan en de USB waarop een back up stond was in geen velden of wegen te bekennen.

Tot mijn stomme verbazing vond ik afgelopen weekend in de digitale krochten van een oude harde schijf alsnog een pdf van het originele verhaal.

Voor wie belangstelling heeft, staat er hieronder een digitaal kopietje klaar:
Scriptie West Coast Sound of Holland

Veel leesplezier.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Eén van de mooiste manieren om te worden verrast door muziek die je keihard bij de kloten grijpt, is wanneer je wordt getrakteerd op een onvervalste tophit van een artiest die op voorhand vooral associaties oproept met irritant volk, volgepieste oudewijvenrokken, slechte borrelpraat en tafels vol advocaat met slagroom.

Tijdens de releaseparty van mijn Nightlife at the Forest Edge EP in het Achterhoekse Rekken trakteerde Pascal Rietman aka DJ Patski me om half zeven ’s ochtends in een leeggelopen Club Troika als laatste plaat van de avond op een Todd Terje edit van een track van Demis Roussos. Een artiest waarvan me bij voorbaat het braakwater in de mond loopt. Een naam die niet beelden oproept van feestende hippe 8Bahn-chicks, maar waarbij ik vooral uitgewrongen gezichten voor me zie van naar sherry stinkende verzuurde huisvrouwen in BZN-polo die op zondagavond – na een gezellig ‘1 tegen 100’ momentje – manlief vragen om nog maar eens een plaatje van Demis op te zetten. “Even lekker terug naar de tijd toen ‘we’ de Duitsers hadden verslagen en we bij dansschool Dwars voor het eerst elkaars hand vasthielden.” Jong en onschuldig, in een wereld waar het centrum van Enschede en de laatste boekenplank van de openbare bibliotheek van Haaksbergen het einde van de wereld markeerden.

Tot mijn verbazing knalde er enkele seconden nadat Patski de naam van Demis Roussos in m’n oor gilde een ongelooflijk vette discokneiter uit de speakers in Rekken. Zo’n eentje waar de gemiddelde paling uit de Berkel nog een puntje aan kan zuigen.

Luiser mee en dans met mij en Demis de zomer van 2016 tegemoet. Schenk jezelf een cocktail in en geniet, van verslavende discosouvlaki uit onverwachte hoek. Wedden dat je moeder op de achtergrond keihard mees(w)ingt?

I Dig U … Oeh, Oeh, Oeh, Oeh, Oeh, Oeh, Oeh, Oeh..

Demis Roussos

Een gedicht over een mooi mens met dito slijterij in de Haaksbergse Molenstraat.

Corrie Ottink

Met konen roder dan
een Cabernet Sauvignon
uit het land van brie en champignon,
kreeg tussen vaten van hout als uit een streekroman

met zijn guitige snor en zachte stem,
dit zeldzaam innemend mens,
al snel een trouwe schare fans.
Bij nacht en bier bejubelden we hem.

Als ik bang voor een bekende,
of dorstig en met volle knip,
weer eens opgejaagd zijn winkel in rende,

was als in het oog van de orkaan,
het een groot Twents genot,
om even in zijn winkel te staan.

Cafe Ottink

Arctische vrienden,

De Achterhoekse sneeuw is afgeleverd. Wij hebben er zin in. Hieronder alle praktische info voor Club Troika morgenavond strak 22.00 u. haar deuren opent.

• Adres: Rekkenseweg 25 (over de brug links)
• Locatie: Club Troika – Camping ’t Hölterveld
• Entree: 5 euro (hogere vrije gift wordt zeer gewaardeerd, ivm kosten lasershow & apparatuur)
• Consumptiebonnen zijn te koop voor 2 euro per stuk
• Neem voldoende cash mee (er kan niet gepind worden!)
• Geen sigarettenautomaat/-verkoop
• Parkeerplaatsen (voor fiets & auto) zijn aanwezig
• Hou ’t buiten rustig (i.v.m. de buren)
• Deze nacht draait op vrijwilligers, wees AARDIG voor ze!
• Zet je feestneus op & breng voldoende liefde mee ..
• 80% van de tickets = weg
• Aanmelden kan tot 23.00 u. vanavond door een mail te sturen naar achterhoekseparade@gmail.com
• Vol=vol, geen gastenlijst

De timetable voor morgen:

22.00 – 00.00 – DJ DRAFT
00.00 – 01.30 – DJ YASH
01.30 – 02.30 – ENDFEST (LIVE)
02.30 – 04.00 – DJ MAKX
04.00 – ??.?? – DJ PATSKI

Wij kijken uit naar jullie komst & een heerlijk arctisch spektakel.

Bis Morgen!

xW

Ps. Op tijd komen = het nieuwe cool zijn ..

Ravers Night

Is het u ook opgevallen,
dat de tijden veranderd zijn?

Palladium? City Lido? Sunset? Pam Pam? ‘t Wapen?

What happened?!

Opgedoekt, of in verval. Met onkruid overwoekerd.

Wat rest zijn een handvol kroegen,
van dappere paradijsvogels en hardwerkende kroegtijgers,
die niet opgeven.

Waar in de jaren ’80,
werk en welvaart nog gelijkmatig over ons land werden verdeeld,
is er in het jaar 2016 slechts één stukje Nederland dat telt,
de Randstad.

Dat stoort ons.

Wij geloven – in tegenstelling tot veel Haagse politici –
in de kracht en creativiteit van de Achterhoek.
Kijken niet opzij, nu er sprake is van stagnatie & krimp.

En weten – dat als de zeespiegel in Holland verder stijgt –
vervlogen tijden van Oosterse voorspoed zullen herleven.

Tot die tijd,
omdat ook de Achterhoek en Berkelland recht hebben,
op wilde feestjes,
dikke techno, vette house
& pompende electro,

presenteren wij u:

* Club Troika *

Het Syberië van Nederland?
Heter dan Rotterdam en Amsterdam bij elkaar,
bedoelt u.

Hef niemand dan mien pils gezien?
Ik lust d’r wal een stuk of tien.

Nog een paar nachtjes slapen,
Dan openen wij onze deuren.

Tot 5 maart,
Tot Rekken.
Tot Club Troika.

Grensstreek

Tussen bergingsvijver en Mallumse molen,
textieldorp en Graafschap,
verbonden in ballingschap
in een Achterhoek diep verscholen,

loopt een culturele grens,
daar waar de middelmaat als norm,
overgaat in een eigenzinnige vorm
van de vrijgevochten mens.

In een wapen van Eibergen
onder een schild van azuur,
hoeft geen mening zich te verbergen,

daar brand behaaglijk vuur,
voelt in de luwte van bos en
coulissen geen wind echt guur.

Grenspaal 171.

Los Bandidos del Achterhoek

In May 1890, Prince Raven — in an effort to normalize relations with the Ariëns Administration – opened up the border at the Silver Shadow, with the apparent intention of letting some inhabitants of his totalitarian regime join their relatives in the Free Republic of Twente.

Within seventy-two hours, hundreds of horse drawn wagons were headed towards the borders of the Lankheter Forest. In the next few weeks, it became evident that Prince Raven was forcing people not only to ride back with their relatives, but also the dregs of his jail population. By the time the border at the Silver Shadow was closed, an estimated 4.000 Raven-people had landed in Enschede.

An estimated 1.000 of them had criminal records. This is the story of that minority – those they call ‘Los Bandidos del Achterhoek’.

Los Bandidos del Achterhoek

Los Bandidos del Achterhoek

Tussen urnen en graven,
voorbij de poort naar het land van niets,
parkeerden we de dagelijkse zorgen,
in de schaduw van onze fiets.

In een spiegeling van raven,
tuurden we naar dobber, hengel & ziel,
wachtend op de gouden engel,
tot de avond viel.

Om stinkend naar lokvoer en vis,
ons weer huiswaarts te begeven,
begeleid door klokken,
van de heilige mis.

Onze zonden vergeven,
fluitend de brandende hemel tegemoet,
onschuldig,
voor heel even.

Topografische kaart Haaksbergen

Topografische kaart Haaksbergen