ENDFEST

Misty Forest Techno & Arctic Boogie Discotronics since 2003

Begin jaren ’70 verschijnt in een TV programma van de Vrijzinnig Protestanse Radio Omroep (VPRO) een kleurrijk figuur met een klinkende naam op de beeldbuis: Barend Servet. Een guitige, smoezelig, ietwat verwarrend ogende man. Iemand die opvalt, niet in de laatste plaats door zijn excentrieke outfits en het rafelige decor waarin hij de hoofdrol speelt. Nadat hij een tijd heeft gefigureerd in de Fred Haché show, krijgt Barend Servet in 1972 zijn eigen show: de Barend Servet Show.

Op donderdag 23 november 1972 zendt de VPRO de eerste Barend Servet show uit. Naar deze show kijken bijna 3,8 miljoen mensen. Uit kijkcijfers blijkt dat ongeveer 800.000 Nederlanders de eerste show van Barend een uiterst lage waardering toekennen (een 1, 2 of 3), terwijl tegelijkertijd ongeveer 840.000 mensen door het plafond springen van enthousiasme en de show waarderen met een 8, 9 of een 10.

De Barend Servet Show staat bol van de losbandigheid. De ingrediënten: wulpse dames zonder bovenstukje, nachtclubs, platte humor, kapot vallende glazen, struikelende, shabby gasten en fantastische decors (van Wim T. Schippers) die je in je stoutste dromen niet bij elkaar krijgt bedacht. Het resultaat? Baanbrekende, controversiële TV, die ruimte schept voor een nieuwe vorm van gefreakt vermaak. Een vorm van experimentele televisie vol humor van ver voorbij de heersende maatschappelijke opvattingen van dat moment.

(tekst gaat verder onder de foto)

Op 14 december 1972 om 21.50 uur ’s avonds wordt de twee aflevering van de Barend Servet Show uitgezonden. Ook in dit programma worden de op dat moment heersende waarden en normen van TV-shows op de hak genomen. Als klap op de vuurpijl gaat Barend Servet in deze tweede aflevering voor een interview op bezoek bij (een surrogaat) koningin Juliana, die op het moment van binnenkomst spruitjes aan het schoonmaken is en sherry drinkt.

Na de uitzending staat conservatief Nederland op de achterste benen. Het regent klachten bij de VPRO en zelfs het Ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk stelt een onderzoek naar ‘ deze kwestie’ . Recent vond ik in Hilversum bij antiquariaat Frans Melk een fantastisch boek, getiteld: ‘Aan die vuile viezeriken van de VPRO… en andere vrolijke brieven’.

(tekst en muziek gaan verder onder de foto)

In dit boek wordt de hele kwestie Barend Servet gereconstrueerd door Ad Kooyman en Philip van Tijn. Het hoogtepunt in dit te gekke verhaal is een bloemlezing, waarin de heftigste lezersreacties op een rij zijn gezet. Deze reacties geven een inkijk in de jaren ’70 en laten zien dat ook toen de vaten met verzuurde mensen zo nu en dan niet aan te slepen waren. De reacties zijn heftig.

Na het lezen van de brieven in ‘Aan die vuile viezeriken van de VPRO’, dacht ik maar één ding: hier wil ik iets mee. Om het plezier van en de heftige reacties op de Barend Servet Show opnieuw te beleven. De Prophet 12, Prophet 6, ARP Odyssey en RPS 10 waren snel aangeslingerd.

Het resultaat? Een ruim 11 minuten durende trip. Mijn definitie van ambient. Endlich. In de studio van Rob van der Kli in Groenlo hadden we jaren terug de naam al bedacht: Achterhoekse Coma Techno.

Het leidmotief: dromen, onder de bomen. Over lege straten, donderkruid, papaver en gnomen.

De geest is uit de fles. Met dank aan de wondere wereld van de VPRO en Barend Servet.

Luister en fluister … zegt het voort … heb je het al gehoord … er is wat nieuws … Achterhoekse Coma Techno .. nee, nog nooit van gehoord … dat snap ik wel … je koopt je platen zeker nog in Amsterdam …

Ik wens u allen een fijne zomer, met veel cocktails, weinig rietjes en een zoutje voor de dorst.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W. Endfest

Op 8 februari 2005 voltooide ik mijn studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de West Coast Sound of Holland. Het verhaal kreeg als titel: “The Hague Rocks the Planet: The West Coast Sound of Holland. Hoe een aanvankelijk lokaal gesitueerde muziekbeweging uit Den Haag het vanaf het midden van de jaren ’90 explosief groeiende Internet benutte om te evolueren in een digitale dynamische leefgemeenschap met een internationaal karakter.

Vol overtuiging gooide ik een karrevracht energie en inzichten van anderhalf jaar academisch en vier jaar HBO-onderwijs in de strijd, om een verhaal te schrijven over een onderwerp dat me zo nauw aan het hart lag, dat het schrijven van deze meesterproef eerder een feest dan een last zou zijn. Dat was het idee .. en zo pakte het ook uit.

Met een cassetterecorder op tafel sprak ik o.a. met Guy Taveres over de Blauwe Aanslag en de begindagen van Bunker, met I-F over Haagse piraten(stations) en met Serge mijmerde ik onder het genot van een gevulde koek over de kansen voor Clone voor het digitaal distribueren van elektronische muziek.

Na ruim zes maanden zat ik bij de examencommissie en liep met een 8 als eindcijfer de deur uit.

De afgelopen jaren zocht ik tevergeefs naar een kopie van mijn scriptie. De gekopieerde exemplaren waren uitgedeeld of bij verhuizingen verdwenen, de website van de DSE (Digitale Stad Eindhoven) waarop ik een kopie had bewaard was opgedoekt, de computer waarop ik mijn verhaal uittikte was inmiddels ter ziele gegaan en de USB waarop een back up stond was in geen velden of wegen te bekennen.

Tot mijn stomme verbazing vond ik afgelopen weekend in de digitale krochten van een oude harde schijf alsnog een pdf van het originele verhaal.

Voor wie belangstelling heeft, staat er hieronder een digitaal kopietje klaar:
Scriptie West Coast Sound of Holland

Veel leesplezier.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Op 8 februari 2005 voltooide ik mijn studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de West Coast Sound of Holland. Het verhaal kreeg als titel: “The Hague Rocks the Planet: The West Coast Sound of Holland. Hoe een aanvankelijk lokaal gesitueerde muziekbeweging uit Den Haag het vanaf het midden van de jaren ’90 explosief groeiende Internet benutte om te evolueren in een digitale dynamische leefgemeenschap met een internationaal karakter.

Vol overtuiging gooide ik een karrevracht energie en inzichten van anderhalf jaar academisch en vier jaar HBO-onderwijs in de strijd, om een verhaal te schrijven over een onderwerp dat me zo nauw aan het hart lag, dat het schrijven van deze meesterproef eerder een feest dan een last zou zijn. Dat was het idee .. en zo pakte het ook uit.

Met een cassetterecorder op tafel sprak ik o.a. met Guy Taveres over de Blauwe Aanslag en de begindagen van Bunker, met I-F over Haagse piraten(stations) en met Serge mijmerde ik onder het genot van een gevulde koek over de kansen voor Clone voor het digitaal distribueren van elektronische muziek.

Na ruim zes maanden zat ik bij de examencommissie en liep met een 8 als eindcijfer de deur uit.

De afgelopen jaren zocht ik tevergeefs naar een kopie van mijn scriptie. De gekopieerde exemplaren waren uitgedeeld of bij verhuizingen verdwenen, de website van de DSE (Digitale Stad Eindhoven) waarop ik een kopie had bewaard was opgedoekt, de computer waarop ik mijn verhaal uittikte was inmiddels ter ziele gegaan en de USB waarop een back up stond was in geen velden of wegen te bekennen.

Tot mijn stomme verbazing vond ik afgelopen weekend in de digitale krochten van een oude harde schijf alsnog een pdf van het originele verhaal.

Voor wie belangstelling heeft, staat er hieronder een digitaal kopietje klaar:
Scriptie West Coast Sound of Holland

Veel leesplezier.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

In het kader van de boekenweek 2014 deed ik een greep in mijn boekenkast voor DJBroadcast. Een ode aan de naoorlogse Nederlandse literatuur in 15 titels. Nieuwsgierig welke auteurs op het arctisch ereschavot worden gehesen?

http://www.djbroadcast.nl/features/featureitem_id=2034/Genspireerd_door_literatuur.html

Keefman