ENDFEST

Misty Forest Techno & Arctic Boogie Discotronics since 2003

Begin jaren ’70 verschijnt in een TV programma van de Vrijzinnig Protestanse Radio Omroep (VPRO) een kleurrijk figuur met een klinkende naam op de beeldbuis: Barend Servet. Een guitige, smoezelig, ietwat verwarrend ogende man. Iemand die opvalt, niet in de laatste plaats door zijn excentrieke outfits en het rafelige decor waarin hij de hoofdrol speelt. Nadat hij een tijd heeft gefigureerd in de Fred Haché show, krijgt Barend Servet in 1972 zijn eigen show: de Barend Servet Show.

Op donderdag 23 november 1972 zendt de VPRO de eerste Barend Servet show uit. Naar deze show kijken bijna 3,8 miljoen mensen. Uit kijkcijfers blijkt dat ongeveer 800.000 Nederlanders de eerste show van Barend een uiterst lage waardering toekennen (een 1, 2 of 3), terwijl tegelijkertijd ongeveer 840.000 mensen door het plafond springen van enthousiasme en de show waarderen met een 8, 9 of een 10.

De Barend Servet Show staat bol van de losbandigheid. De ingrediënten: wulpse dames zonder bovenstukje, nachtclubs, platte humor, kapot vallende glazen, struikelende, shabby gasten en fantastische decors (van Wim T. Schippers) die je in je stoutste dromen niet bij elkaar krijgt bedacht. Het resultaat? Baanbrekende, controversiële TV, die ruimte schept voor een nieuwe vorm van gefreakt vermaak. Een vorm van experimentele televisie vol humor van ver voorbij de heersende maatschappelijke opvattingen van dat moment.

(tekst gaat verder onder de foto)

Op 14 december 1972 om 21.50 uur ’s avonds wordt de twee aflevering van de Barend Servet Show uitgezonden. Ook in dit programma worden de op dat moment heersende waarden en normen van TV-shows op de hak genomen. Als klap op de vuurpijl gaat Barend Servet in deze tweede aflevering voor een interview op bezoek bij (een surrogaat) koningin Juliana, die op het moment van binnenkomst spruitjes aan het schoonmaken is en sherry drinkt.

Na de uitzending staat conservatief Nederland op de achterste benen. Het regent klachten bij de VPRO en zelfs het Ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk stelt een onderzoek naar ‘ deze kwestie’ . Recent vond ik in Hilversum bij antiquariaat Frans Melk een fantastisch boek, getiteld: ‘Aan die vuile viezeriken van de VPRO… en andere vrolijke brieven’.

(tekst en muziek gaan verder onder de foto)

In dit boek wordt de hele kwestie Barend Servet gereconstrueerd door Ad Kooyman en Philip van Tijn. Het hoogtepunt in dit te gekke verhaal is een bloemlezing, waarin de heftigste lezersreacties op een rij zijn gezet. Deze reacties geven een inkijk in de jaren ’70 en laten zien dat ook toen de vaten met verzuurde mensen zo nu en dan niet aan te slepen waren. De reacties zijn heftig.

Na het lezen van de brieven in ‘Aan die vuile viezeriken van de VPRO’, dacht ik maar één ding: hier wil ik iets mee. Om het plezier van en de heftige reacties op de Barend Servet Show opnieuw te beleven. De Prophet 12, Prophet 6, ARP Odyssey en RPS 10 waren snel aangeslingerd.

Het resultaat? Een ruim 11 minuten durende trip. Mijn definitie van ambient. Endlich. In de studio van Rob van der Kli in Groenlo hadden we jaren terug de naam al bedacht: Achterhoekse Coma Techno.

Het leidmotief: dromen, onder de bomen. Over lege straten, donderkruid, papaver en gnomen.

De geest is uit de fles. Met dank aan de wondere wereld van de VPRO en Barend Servet.

Luister en fluister … zegt het voort … heb je het al gehoord … er is wat nieuws … Achterhoekse Coma Techno .. nee, nog nooit van gehoord … dat snap ik wel … je koopt je platen zeker nog in Amsterdam …

Ik wens u allen een fijne zomer, met veel cocktails, weinig rietjes en een zoutje voor de dorst.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W. Endfest

1995:
Voorbij het Assinkbos, daar moest je zijn. Geen strakke kaders. Geen rechte lijnen. Vrijheid. Ongeneerd uit je plaat gaan. Palladium, ’t Wapen, Johan oet Nee, 3 Steps Ahead, Mantis, Javar, PCP. Korte dagen, lange nachten. Ohne Ende.

2005:
Een eigen festival. Arctic Boogie doet mee (uiteraard). Buro Klimaks d’r bie. Toch maar wat hardcore op het eind. Dat vinden de mensen mooi. Goed voor de kaartverkoop. Ken je die grap van DJ Dano die als afsluiter op de eerste editie van HAND stond? Precies…

2015:
10 jaar HAND. 10 stempels. 10 optredens. Minder platen. Meer synthesizers.

2017:
12 jaar HAND. 12 stempels. 01 juli. Zaterdag aanstaande. 15.15 uur. 1995 – 2017 in 45 minuten. 01 drumcomputer. 50 arctische edits. Een hoop te vertellen. Knappn. Nog 1 keer. Six days on the run, lookin’ for a place to have some fun…

Bis Samstag!

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

De arctische Film van Ome Willem intro remake die al jaren op de planning stond …
Fresh stuff from the Misty Forest Gallery.

De
Excentriek
Nukkig

Helderziende
Asociaal
Anologe
Gemeenschap

Endfest – live

Zaterdag
27 mei 2017
01.30 – 02.15 u.

PIP
Binckhorstlaan 36

Op 8 februari 2005 voltooide ik mijn studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de West Coast Sound of Holland. Het verhaal kreeg als titel: “The Hague Rocks the Planet: The West Coast Sound of Holland. Hoe een aanvankelijk lokaal gesitueerde muziekbeweging uit Den Haag het vanaf het midden van de jaren ’90 explosief groeiende Internet benutte om te evolueren in een digitale dynamische leefgemeenschap met een internationaal karakter.

Vol overtuiging gooide ik een karrevracht energie en inzichten van anderhalf jaar academisch en vier jaar HBO-onderwijs in de strijd, om een verhaal te schrijven over een onderwerp dat me zo nauw aan het hart lag, dat het schrijven van deze meesterproef eerder een feest dan een last zou zijn. Dat was het idee .. en zo pakte het ook uit.

Met een cassetterecorder op tafel sprak ik o.a. met Guy Taveres over de Blauwe Aanslag en de begindagen van Bunker, met I-F over Haagse piraten(stations) en met Serge mijmerde ik onder het genot van een gevulde koek over de kansen voor Clone voor het digitaal distribueren van elektronische muziek.

Na ruim zes maanden zat ik bij de examencommissie en liep met een 8 als eindcijfer de deur uit.

De afgelopen jaren zocht ik tevergeefs naar een kopie van mijn scriptie. De gekopieerde exemplaren waren uitgedeeld of bij verhuizingen verdwenen, de website van de DSE (Digitale Stad Eindhoven) waarop ik een kopie had bewaard was opgedoekt, de computer waarop ik mijn verhaal uittikte was inmiddels ter ziele gegaan en de USB waarop een back up stond was in geen velden of wegen te bekennen.

Tot mijn stomme verbazing vond ik afgelopen weekend in de digitale krochten van een oude harde schijf alsnog een pdf van het originele verhaal.

Voor wie belangstelling heeft, staat er hieronder een digitaal kopietje klaar:
Scriptie West Coast Sound of Holland

Veel leesplezier.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Op 8 februari 2005 voltooide ik mijn studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de West Coast Sound of Holland. Het verhaal kreeg als titel: “The Hague Rocks the Planet: The West Coast Sound of Holland. Hoe een aanvankelijk lokaal gesitueerde muziekbeweging uit Den Haag het vanaf het midden van de jaren ’90 explosief groeiende Internet benutte om te evolueren in een digitale dynamische leefgemeenschap met een internationaal karakter.

Vol overtuiging gooide ik een karrevracht energie en inzichten van anderhalf jaar academisch en vier jaar HBO-onderwijs in de strijd, om een verhaal te schrijven over een onderwerp dat me zo nauw aan het hart lag, dat het schrijven van deze meesterproef eerder een feest dan een last zou zijn. Dat was het idee .. en zo pakte het ook uit.

Met een cassetterecorder op tafel sprak ik o.a. met Guy Taveres over de Blauwe Aanslag en de begindagen van Bunker, met I-F over Haagse piraten(stations) en met Serge mijmerde ik onder het genot van een gevulde koek over de kansen voor Clone voor het digitaal distribueren van elektronische muziek.

Na ruim zes maanden zat ik bij de examencommissie en liep met een 8 als eindcijfer de deur uit.

De afgelopen jaren zocht ik tevergeefs naar een kopie van mijn scriptie. De gekopieerde exemplaren waren uitgedeeld of bij verhuizingen verdwenen, de website van de DSE (Digitale Stad Eindhoven) waarop ik een kopie had bewaard was opgedoekt, de computer waarop ik mijn verhaal uittikte was inmiddels ter ziele gegaan en de USB waarop een back up stond was in geen velden of wegen te bekennen.

Tot mijn stomme verbazing vond ik afgelopen weekend in de digitale krochten van een oude harde schijf alsnog een pdf van het originele verhaal.

Voor wie belangstelling heeft, staat er hieronder een digitaal kopietje klaar:
Scriptie West Coast Sound of Holland

Veel leesplezier.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Arctische vrienden, bondgenoten,

Het zijn gure tijden. Herkent u die uitdrukking? Het was een opmerking die het afgelopen jaar in menig artikel en actualiteitenprogramma viel. Afgaand op de optelsom aan nare dingen in de wereld om ons heen lijkt dit zo op het eerste gezicht geen gekke conclusie. Het rampenplan rond de evaluatie van Aleppo, de renaissance van het Nationalisme in Europa, het mistgordijn aan obscuriteiten, inclusief bijbehorende uitslag, rond de Amerikaanse verkiezingen en een smerig zooitje omroeptuig en struikroversbende inhalige senioren van omroep Max die per 1 januari de kinderen, meneer Aart en Sesamstraat van de buis joegen. Het is me wat.

Zijn het gure tijden? Dat hangt er vanaf hoe je er naar kijkt. Waar je staat. Hoe je de wereld om je heen beschouwd. Wat jij op verjaardagen aan waarheid verkondigd. Of dat wat je niet zegt, maar wel denkt.

Het zijn op z’n minst verwarrende tijden, waarin we met elkaar de controle lijken kwijt te raken. De EU brokkelt af als goede/slechte (zoals u blieft) oude kaas, analisten kunnen geen verkiezingsuitslagen meer voorspellen en kranten schrijven over ‘de stem van het volk’ die ze kwijt zijn. De stroom aan informatie was nog nooit zo groot, maar ja, waar moet je zoeken? Wie filtert? Wie is betrouwbaar? Wie schept orde? Wie filtert betrouwbare orde? Of een orde waar jij je prettig bij voelt. Betrouwbaar of niet.

Het onbestendige en tegelijk positieve aan een wereld waarin een beeld wordt gecreëerd van chaos, marcherende ordetroepen en diplomaten die meer onderweg zijn dan thuis zitten, is dat er weerstand en spanning ontstaat. Een weerstand en spanning die ons, gilde der analoog elektronische synthesizer sympathisanten, niet vreemd is en ruimte creëert voor een verscherpt en onafhankelijk geluid waar de vonken vanaf spatten.

Ik hoop dat u het komend jaar doorgaat met het zoeken naar een onafhankelijk, vrijzinnig en parallel geluid. Laaf u daarbij aan bijzondere herinneringen, maak plezier met uw dierbaren, dans door de kamer met uw kat en vul in gelijkmatig tempo de glazen en uw inspiratiemachine nog eens bij. Vang dat wat gevangen moet worden. Erodeer uw hersenspinsels en weet u daarbij gesterkt in de gedachte dat hoe strak het keurslijf ook is, er altijd kelders, kamers en open plekken in het bos zullen zijn waar het bacchanaal der vrijzinnigheid in al zijn uitbundigheid zal worden gevierd.

Rest mij en u en uw naasten fijne kerstdagen te wensen en een goed uiteinde en dito begin van 2017.

Het slotakkoord is aan Raze de Soare. Een goed verstaander heeft aan half (Roemeens) woord genoeg…

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Terwijl a.s. vrijdag klokslag 00.00 uur het cardillon van de Dom op speciaal verzoek van Neptunus een medley met Drexciya nummers speelt, zal de heer Endfest zijn opwachting maken in de Ekko om voor het eerst sinds 2012 weer eens Utrecht onveilig te maken met zijn misty forest techno & arctisch discomateriaal. Gewapend met een tweetal controllers en Acidlab Miami (die ene vette 808 clone ja) zal het er naar verwachting tropisch aan toe gaan in hartje Utrecht.

Samen met de verzuurde heren van 030303 en de kroonprins der Nederlandsche Italo liefhebbers cq. het opperhoofd van het Bordello a Pirigi-imperium, DJ de Dupe, staat er namelijk een uitgebalanceerd doch feestelijk menu voor u op het program.

En weet je het mooie is? Voor 00.00 wandelt u gratis naar binnen, daarna voor slechts de prijs van een flesje Duvel Tripel Hop in de supermarkt (2 euro).

Klink hier voor alle info: zomergasten – Bordello X 030303

Dit alles in een poppodium met een markante geschiedenis, zoals wel blijkt uit onderstaande info op Wikipedia:

De geschiedenis van EKKO gaat terug tot 1906, toen in Utrecht een plaatselijke afdeling van de gereformeerde studentenvereniging Societas Studiosorum Reformatorum (“S.S.R.”) werd opgericht.

Na de Tweede Wereldoorlog kwamen er conflicten binnen de Unie der S.S.R.. Er werden verscheidene discussies gevoerd over de interpretatie van de gereformeerde grondslag. In 1950 leidde dit tot een “Moderamen-verklaring”: S.S.R. Utrecht zou op vooroorlogse voet verder gaan en de grondslag zou weer strikt geïnterpreteerd worden. Hoewel dit de identiteit van de vereniging leek te verzekeren, liep in de eerste helft van de jaren 50 het ledental met de helft terug.

In het tijdperk 1968 tot 1973 veranderde er veel in de studentenwereld. In Parijs waren er studentenrevoltes en in Amsterdam werd het Maagdenhuis bezet. Dit had ook zijn impact op het Utrechtse studentenleven, zo kregen C.S. Veritas en S.S.R. Utrecht een koffiebar die ook bezocht mocht worden door niet-leden. In 1968 schafte S.S.R. Utrecht zijn mores en ontgroening af. Het nut van een strikt gereformeerde grondslag werd in twijfel getrokken en uiteindelijk werd deze gewijzigd in een algemeen-christelijke. In 1972 werd een voorstel gedaan om de statuten te wijzigen zodat ook niet-studenten lid konden worden en daarnaast de grondslag te veranderen in Ieder mens is gelijkwaardig en vrij en heeft het recht te leven in een rechtvaardige maatschappij.Ook streefde S.S.R. Utrecht ernaar een open jongerenvereniging te worden en van tijd tot tijd werden bepaalde politieke acties moreel gesteund. Op 17 december 1973 kwam de ministeriële verklaring waarmee de oude S.S.R. Utrecht een niet-christelijke, open jongerenvereniging wordt. Het meer christelijke deel van de leden van de vereniging besluit derhalve de vereniging te verlaten om respectievelijk B.I.T.O.N. en S.S.R.-N.U. op te richten.

De oorspronkelijke Vereniging besloot daarna haar naam veranderen in “Jongerenvereniging SSR”, waarbij dus de punten in de afkorting verdwenen. Het pand aan de Bemuurde Weerd W.Z. 3, werd aan de Gemeente Utrecht verkocht en tegelijkertijd werd een huurcontract opgesteld. In de periode 1979-1983 werden daar een vegetarisch restaurant, een kleine alternatieve bioscoop (“filmhuis”), een discotheek, een muziekpodium, theater, en allerlei andere activiteiten zoals cursussen georganiseerd door een grote groep vrijwillige studenten en andere jongeren. De Gemeente Utrecht trad op als sponsor om een aantal sociale activiteiten zoals randgroep jongerenwerk te ondersteunen.

In januari 1986 werd het Jongerencentrum, na een grondige verbouwing het jaar daarvoor, heropend als “Kultuurcentrum EKKO”. Het woord Ekko (geïnspireerd op de naam van de toentertijd populaire rockgroep Echo & the Bunnymen) werd gekozen om zijn krachtige resonantie en de mogelijkheid tot velerlei interpretatie. Eenzelfde gamma aan activiteiten (muziekpodium, disco, theaterbar, vegetarisch restaurant, filmhuis, cursussen) werd aan het Utrechtse publiek voorgesteld met een gehele nieuwe organisatiestructuur, gerund door circa 110 vrijwilligers.
In de loop van de jaren 90 en 00 ontwikkelde Kultuurcentrum Ekko zich tot Poppodium Ekko, waarbij het accent van haar activiteiten zich steeds meer verplaatste naar de muziekcultuur en haar veelzijdige facetten.

Tot vrijdag, tot GEKKOoO, EKKOO, Ekko, Ekko!

Endfest live at Bordello x 030303

Endfest his Nightlife at the Forest Edge EP (Endless Illusion) recently has drawn attention & got full support from the UK-based DJ-duo Bicep. This well known DJ and Production duo from Belfast, Northern Ireland, wrote some nice words ’bout ‘Fading Trees’ on their Feel My Bicep weblog.

“Love how foreign this one sounds, like space-age Egyptian music, so cool. Playing this in a club just transports the place to another dimension, amazing!”

Read the complete review here

Bicep

Terwijl vanavond de witte wieven van Zwiep weer hun koperen lampionnen glimmend oppoetsen, alvorens zij traditiegetrouw op 2 juli hun opwachting maken in de jaarlijkse griezeltocht door de bossen van Lochem en omgeving, knalt Endfest deze zaterdag van 18.30 tot 20.00 zijn Achterhoekse SpAcE Boogie weer (voor het 12e jaar op rij!) over het festivalterrein van Have A Nice Day.

Verwacht dampende disco, vette electro en dikke house. Erbij zijn is onderduiken in de diepste krochten van het Achterhoekse bosleven. Wij zien u graag daar!

© Katja Rupp PHOTOGRAPHY

© Katja Rupp PHOTOGRAPHY

1 2 3 4