ENDFEST

Misty Forest Techno & Arctic Boogie Discotronics since 2003

De
Excentriek
Nukkig

Helderziende
Asociaal
Anologe
Gemeenschap

Endfest – live

Zaterdag
27 mei 2017
01.30 – 02.15 u.

PIP
Binckhorstlaan 36

Op 8 februari 2005 voltooide ik mijn studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de West Coast Sound of Holland. Het verhaal kreeg als titel: “The Hague Rocks the Planet: The West Coast Sound of Holland. Hoe een aanvankelijk lokaal gesitueerde muziekbeweging uit Den Haag het vanaf het midden van de jaren ’90 explosief groeiende Internet benutte om te evolueren in een digitale dynamische leefgemeenschap met een internationaal karakter.

Vol overtuiging gooide ik een karrevracht energie en inzichten van anderhalf jaar academisch en vier jaar HBO-onderwijs in de strijd, om een verhaal te schrijven over een onderwerp dat me zo nauw aan het hart lag, dat het schrijven van deze meesterproef eerder een feest dan een last zou zijn. Dat was het idee .. en zo pakte het ook uit.

Met een cassetterecorder op tafel sprak ik o.a. met Guy Taveres over de Blauwe Aanslag en de begindagen van Bunker, met I-F over Haagse piraten(stations) en met Serge mijmerde ik onder het genot van een gevulde koek over de kansen voor Clone voor het digitaal distribueren van elektronische muziek.

Na ruim zes maanden zat ik bij de examencommissie en liep met een 8 als eindcijfer de deur uit.

De afgelopen jaren zocht ik tevergeefs naar een kopie van mijn scriptie. De gekopieerde exemplaren waren uitgedeeld of bij verhuizingen verdwenen, de website van de DSE (Digitale Stad Eindhoven) waarop ik een kopie had bewaard was opgedoekt, de computer waarop ik mijn verhaal uittikte was inmiddels ter ziele gegaan en de USB waarop een back up stond was in geen velden of wegen te bekennen.

Tot mijn stomme verbazing vond ik afgelopen weekend in de digitale krochten van een oude harde schijf alsnog een pdf van het originele verhaal.

Voor wie belangstelling heeft, staat er hieronder een digitaal kopietje klaar:
Scriptie West Coast Sound of Holland

Veel leesplezier.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Op 8 februari 2005 voltooide ik mijn studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam met een scriptie over de West Coast Sound of Holland. Het verhaal kreeg als titel: “The Hague Rocks the Planet: The West Coast Sound of Holland. Hoe een aanvankelijk lokaal gesitueerde muziekbeweging uit Den Haag het vanaf het midden van de jaren ’90 explosief groeiende Internet benutte om te evolueren in een digitale dynamische leefgemeenschap met een internationaal karakter.

Vol overtuiging gooide ik een karrevracht energie en inzichten van anderhalf jaar academisch en vier jaar HBO-onderwijs in de strijd, om een verhaal te schrijven over een onderwerp dat me zo nauw aan het hart lag, dat het schrijven van deze meesterproef eerder een feest dan een last zou zijn. Dat was het idee .. en zo pakte het ook uit.

Met een cassetterecorder op tafel sprak ik o.a. met Guy Taveres over de Blauwe Aanslag en de begindagen van Bunker, met I-F over Haagse piraten(stations) en met Serge mijmerde ik onder het genot van een gevulde koek over de kansen voor Clone voor het digitaal distribueren van elektronische muziek.

Na ruim zes maanden zat ik bij de examencommissie en liep met een 8 als eindcijfer de deur uit.

De afgelopen jaren zocht ik tevergeefs naar een kopie van mijn scriptie. De gekopieerde exemplaren waren uitgedeeld of bij verhuizingen verdwenen, de website van de DSE (Digitale Stad Eindhoven) waarop ik een kopie had bewaard was opgedoekt, de computer waarop ik mijn verhaal uittikte was inmiddels ter ziele gegaan en de USB waarop een back up stond was in geen velden of wegen te bekennen.

Tot mijn stomme verbazing vond ik afgelopen weekend in de digitale krochten van een oude harde schijf alsnog een pdf van het originele verhaal.

Voor wie belangstelling heeft, staat er hieronder een digitaal kopietje klaar:
Scriptie West Coast Sound of Holland

Veel leesplezier.

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Arctische vrienden, bondgenoten,

Het zijn gure tijden. Herkent u die uitdrukking? Het was een opmerking die het afgelopen jaar in menig artikel en actualiteitenprogramma viel. Afgaand op de optelsom aan nare dingen in de wereld om ons heen lijkt dit zo op het eerste gezicht geen gekke conclusie. Het rampenplan rond de evaluatie van Aleppo, de renaissance van het Nationalisme in Europa, het mistgordijn aan obscuriteiten, inclusief bijbehorende uitslag, rond de Amerikaanse verkiezingen en een smerig zooitje omroeptuig en struikroversbende inhalige senioren van omroep Max die per 1 januari de kinderen, meneer Aart en Sesamstraat van de buis joegen. Het is me wat.

Zijn het gure tijden? Dat hangt er vanaf hoe je er naar kijkt. Waar je staat. Hoe je de wereld om je heen beschouwd. Wat jij op verjaardagen aan waarheid verkondigd. Of dat wat je niet zegt, maar wel denkt.

Het zijn op z’n minst verwarrende tijden, waarin we met elkaar de controle lijken kwijt te raken. De EU brokkelt af als goede/slechte (zoals u blieft) oude kaas, analisten kunnen geen verkiezingsuitslagen meer voorspellen en kranten schrijven over ‘de stem van het volk’ die ze kwijt zijn. De stroom aan informatie was nog nooit zo groot, maar ja, waar moet je zoeken? Wie filtert? Wie is betrouwbaar? Wie schept orde? Wie filtert betrouwbare orde? Of een orde waar jij je prettig bij voelt. Betrouwbaar of niet.

Het onbestendige en tegelijk positieve aan een wereld waarin een beeld wordt gecreëerd van chaos, marcherende ordetroepen en diplomaten die meer onderweg zijn dan thuis zitten, is dat er weerstand en spanning ontstaat. Een weerstand en spanning die ons, gilde der analoog elektronische synthesizer sympathisanten, niet vreemd is en ruimte creëert voor een verscherpt en onafhankelijk geluid waar de vonken vanaf spatten.

Ik hoop dat u het komend jaar doorgaat met het zoeken naar een onafhankelijk, vrijzinnig en parallel geluid. Laaf u daarbij aan bijzondere herinneringen, maak plezier met uw dierbaren, dans door de kamer met uw kat en vul in gelijkmatig tempo de glazen en uw inspiratiemachine nog eens bij. Vang dat wat gevangen moet worden. Erodeer uw hersenspinsels en weet u daarbij gesterkt in de gedachte dat hoe strak het keurslijf ook is, er altijd kelders, kamers en open plekken in het bos zullen zijn waar het bacchanaal der vrijzinnigheid in al zijn uitbundigheid zal worden gevierd.

Rest mij en u en uw naasten fijne kerstdagen te wensen en een goed uiteinde en dito begin van 2017.

Het slotakkoord is aan Raze de Soare. Een goed verstaander heeft aan half (Roemeens) woord genoeg…

Uw toegenegen paljas in arctische tijden,

W.

Terwijl a.s. vrijdag klokslag 00.00 uur het cardillon van de Dom op speciaal verzoek van Neptunus een medley met Drexciya nummers speelt, zal de heer Endfest zijn opwachting maken in de Ekko om voor het eerst sinds 2012 weer eens Utrecht onveilig te maken met zijn misty forest techno & arctisch discomateriaal. Gewapend met een tweetal controllers en Acidlab Miami (die ene vette 808 clone ja) zal het er naar verwachting tropisch aan toe gaan in hartje Utrecht.

Samen met de verzuurde heren van 030303 en de kroonprins der Nederlandsche Italo liefhebbers cq. het opperhoofd van het Bordello a Pirigi-imperium, DJ de Dupe, staat er namelijk een uitgebalanceerd doch feestelijk menu voor u op het program.

En weet je het mooie is? Voor 00.00 wandelt u gratis naar binnen, daarna voor slechts de prijs van een flesje Duvel Tripel Hop in de supermarkt (2 euro).

Klink hier voor alle info: zomergasten – Bordello X 030303

Dit alles in een poppodium met een markante geschiedenis, zoals wel blijkt uit onderstaande info op Wikipedia:

De geschiedenis van EKKO gaat terug tot 1906, toen in Utrecht een plaatselijke afdeling van de gereformeerde studentenvereniging Societas Studiosorum Reformatorum (“S.S.R.”) werd opgericht.

Na de Tweede Wereldoorlog kwamen er conflicten binnen de Unie der S.S.R.. Er werden verscheidene discussies gevoerd over de interpretatie van de gereformeerde grondslag. In 1950 leidde dit tot een “Moderamen-verklaring”: S.S.R. Utrecht zou op vooroorlogse voet verder gaan en de grondslag zou weer strikt geïnterpreteerd worden. Hoewel dit de identiteit van de vereniging leek te verzekeren, liep in de eerste helft van de jaren 50 het ledental met de helft terug.

In het tijdperk 1968 tot 1973 veranderde er veel in de studentenwereld. In Parijs waren er studentenrevoltes en in Amsterdam werd het Maagdenhuis bezet. Dit had ook zijn impact op het Utrechtse studentenleven, zo kregen C.S. Veritas en S.S.R. Utrecht een koffiebar die ook bezocht mocht worden door niet-leden. In 1968 schafte S.S.R. Utrecht zijn mores en ontgroening af. Het nut van een strikt gereformeerde grondslag werd in twijfel getrokken en uiteindelijk werd deze gewijzigd in een algemeen-christelijke. In 1972 werd een voorstel gedaan om de statuten te wijzigen zodat ook niet-studenten lid konden worden en daarnaast de grondslag te veranderen in Ieder mens is gelijkwaardig en vrij en heeft het recht te leven in een rechtvaardige maatschappij.Ook streefde S.S.R. Utrecht ernaar een open jongerenvereniging te worden en van tijd tot tijd werden bepaalde politieke acties moreel gesteund. Op 17 december 1973 kwam de ministeriële verklaring waarmee de oude S.S.R. Utrecht een niet-christelijke, open jongerenvereniging wordt. Het meer christelijke deel van de leden van de vereniging besluit derhalve de vereniging te verlaten om respectievelijk B.I.T.O.N. en S.S.R.-N.U. op te richten.

De oorspronkelijke Vereniging besloot daarna haar naam veranderen in “Jongerenvereniging SSR”, waarbij dus de punten in de afkorting verdwenen. Het pand aan de Bemuurde Weerd W.Z. 3, werd aan de Gemeente Utrecht verkocht en tegelijkertijd werd een huurcontract opgesteld. In de periode 1979-1983 werden daar een vegetarisch restaurant, een kleine alternatieve bioscoop (“filmhuis”), een discotheek, een muziekpodium, theater, en allerlei andere activiteiten zoals cursussen georganiseerd door een grote groep vrijwillige studenten en andere jongeren. De Gemeente Utrecht trad op als sponsor om een aantal sociale activiteiten zoals randgroep jongerenwerk te ondersteunen.

In januari 1986 werd het Jongerencentrum, na een grondige verbouwing het jaar daarvoor, heropend als “Kultuurcentrum EKKO”. Het woord Ekko (geïnspireerd op de naam van de toentertijd populaire rockgroep Echo & the Bunnymen) werd gekozen om zijn krachtige resonantie en de mogelijkheid tot velerlei interpretatie. Eenzelfde gamma aan activiteiten (muziekpodium, disco, theaterbar, vegetarisch restaurant, filmhuis, cursussen) werd aan het Utrechtse publiek voorgesteld met een gehele nieuwe organisatiestructuur, gerund door circa 110 vrijwilligers.
In de loop van de jaren 90 en 00 ontwikkelde Kultuurcentrum Ekko zich tot Poppodium Ekko, waarbij het accent van haar activiteiten zich steeds meer verplaatste naar de muziekcultuur en haar veelzijdige facetten.

Tot vrijdag, tot GEKKOoO, EKKOO, Ekko, Ekko!

Endfest live at Bordello x 030303

Endfest his Nightlife at the Forest Edge EP (Endless Illusion) recently has drawn attention & got full support from the UK-based DJ-duo Bicep. This well known DJ and Production duo from Belfast, Northern Ireland, wrote some nice words ’bout ‘Fading Trees’ on their Feel My Bicep weblog.

“Love how foreign this one sounds, like space-age Egyptian music, so cool. Playing this in a club just transports the place to another dimension, amazing!”

Read the complete review here

Bicep

Terwijl vanavond de witte wieven van Zwiep weer hun koperen lampionnen glimmend oppoetsen, alvorens zij traditiegetrouw op 2 juli hun opwachting maken in de jaarlijkse griezeltocht door de bossen van Lochem en omgeving, knalt Endfest deze zaterdag van 18.30 tot 20.00 zijn Achterhoekse SpAcE Boogie weer (voor het 12e jaar op rij!) over het festivalterrein van Have A Nice Day.

Verwacht dampende disco, vette electro en dikke house. Erbij zijn is onderduiken in de diepste krochten van het Achterhoekse bosleven. Wij zien u graag daar!

© Katja Rupp PHOTOGRAPHY

© Katja Rupp PHOTOGRAPHY

Robbie Geoghegan of Igloo Magazine wrote a dope and nice review of Endfest his Nightlife at the Forest Edge. It’s special to experience how people that aren’t connected in real life understand each other’s deeper and arctic meanings so well. Check out the review here (click on the picture below):

Endfest / Layup :: Double Review (Endless Illusion)

1st of July 2016 Endfest will play a special live set at Pitch Festival 2016. Together with Allert (Sonar Traffic) & alongside I-F, Casper Tielrooij, Dollkraut, the Noodlebar Crew, DJ Shadow, DJ Tennis, Soulwax, Jungle By Night & more. Expect some heavy Eurocrack & hot Prophet 12 action at de Westergas in Amsterdam!

Pitch 2016

Eén van de mooiste manieren om te worden verrast door muziek die je keihard bij de kloten grijpt, is wanneer je wordt getrakteerd op een onvervalste tophit van een artiest die op voorhand vooral associaties oproept met irritant volk, volgepieste oudewijvenrokken, slechte borrelpraat en tafels vol advocaat met slagroom.

Tijdens de releaseparty van mijn Nightlife at the Forest Edge EP in het Achterhoekse Rekken trakteerde Pascal Rietman aka DJ Patski me om half zeven ’s ochtends in een leeggelopen Club Troika als laatste plaat van de avond op een Todd Terje edit van een track van Demis Roussos. Een artiest waarvan me bij voorbaat het braakwater in de mond loopt. Een naam die niet beelden oproept van feestende hippe 8Bahn-chicks, maar waarbij ik vooral uitgewrongen gezichten voor me zie van naar sherry stinkende verzuurde huisvrouwen in BZN-polo die op zondagavond – na een gezellig ‘1 tegen 100’ momentje – manlief vragen om nog maar eens een plaatje van Demis op te zetten. “Even lekker terug naar de tijd toen ‘we’ de Duitsers hadden verslagen en we bij dansschool Dwars voor het eerst elkaars hand vasthielden.” Jong en onschuldig, in een wereld waar het centrum van Enschede en de laatste boekenplank van de openbare bibliotheek van Haaksbergen het einde van de wereld markeerden.

Tot mijn verbazing knalde er enkele seconden nadat Patski de naam van Demis Roussos in m’n oor gilde een ongelooflijk vette discokneiter uit de speakers in Rekken. Zo’n eentje waar de gemiddelde paling uit de Berkel nog een puntje aan kan zuigen.

Luiser mee en dans met mij en Demis de zomer van 2016 tegemoet. Schenk jezelf een cocktail in en geniet, van verslavende discosouvlaki uit onverwachte hoek. Wedden dat je moeder op de achtergrond keihard mees(w)ingt?

I Dig U … Oeh, Oeh, Oeh, Oeh, Oeh, Oeh, Oeh, Oeh..

Demis Roussos

1 2 3 4